BENETAN KONEKTATUTA GAUDE? #CONECTADOS

Hirugarren tailerrari (Hiritartasun digitala) hasiera emateko, Salvados programaren "Conectados" kapitulua ikusi dugu klasean, benetan nire bizitza onlinearen inguruan galdera asko planteatuz.

Jordi Evoleren Salvados programak mugikorraren ondorioz nola aldatu den gure eguneroko bizitza aztertzen du. 10 urte pasa dira bakarrik Steve Jobs lehenego iPhone mugikorra atera zuenetik, baina aldaketa handi honek gure bizitza guztik aldatu du eguneko 24 orduak konektatuta bizitzera. Gero eta gehiago dira teknologia berriek eragindako mendekotasunari lotutako gaitzak. Teknologia garatuz joan ahala, hazi egin da estresa eta mendekotasuna. Adituek izena jarri diote: nomofobia.

Programa hasteko gazte batzuk ateratzen dira terapia antzeko batean, zeintzuk sare sozialetatik atera nahi duten beraien borondatez edo bere gurasoez gomendatuta. Adituak kontatzen du nola mugikorra kendu bezain prontoaskok askok frustatuta eta amorratuta sentitzen direla sare sozialak begiratzeko nahi hori dutelako, telefonoaren mende bizi dira. Baina, benetan sare sozialetara engantxatuta gaude? Daukagun adikzioaren konszienteak gara?

Nomofobia edo gailu horien mendekotasuna dutenen sentsazioa drogaren mendekotasuna dutenenaren modukoa da. Sakelako barik daudenean, euren gorputzaren erantzuna drogarik gabe dagoen drogazale batena moduko da. Dena dela, sakelakoek eragindako mendekotasuna ez da, oraingoz, buruko gaitz bat bezala hartu.

Hurrengo elkarrizketan mutil bat ateratzen zen, zein mugikorraren mende zegoela kontatzen duen. Hain adikzio handi zeukan egin beharreko erantzunkizunei uko egin ziela smartphonarekin egoteko. Adikzio honetatik ateratzea benetan zaila da, oso normalizatua den gauza bat delako. Baina, normalean egiten ditugun gauzak egiten uzten ditugu mugikorrarekin egoteko?

Ondoren, hainbat elkarrizketa anonimo egiten dira. Nik azpimarratu nahi dut emakume batek esaten duena: "Yo hablo con mi marido por WhatsApp aun estando en la misma casa". Benetan  arrigarria da  egiaztapen hau, eta nik planteatzen dut: norena da arazoa, gizartearena ala bakoitzarena?

Bukatzeko, nire iritzia emango dut gai honen inguruan. Sare sozialak asko erabiltzen ditudala uste dut, deskonektatze moduan. Erresidentzian bizi naizenetik ia eguneko ordu gehienak nire adineko jendearekin bizi naiz, eta joan-etorri horietatik deskonektatzeko mugikorra erabiltzen dut. Era berean, nire lagunak zer egiten ari diren jakin nahi badut instagramera sartu eta momentuan ikus dezaket zer egiten ari diren "insta-historias" deitzen denaren bitartez. Egia da ere nire lagunekin edo familiarekin nagoenean ez dudala mugikorra erabiltzen eta haiekin hitz egiten nago, noizbenka mugikorra begiratzen zer ordua den jakiteko baino ez. Halaber, lotara joateko orduan sare sozialetean denbora gehiego nagoela uste dut, ordu bat edo gehiego egon naitekeela ohean etzanda instagrama begiratzen. Era berean, esnatzen naizen lehengo gauza mezurik ditudan ala ez begiratzea da, deskonexio hori ez lortzen. Ildo beretik, nire gomendiak hauek dira: 

1. Mugikorraren abantailak handiak dira, bai komunikazioan, baita ikasteko ere, baina menpekotasuna izatera iritsi gabe.
2. Gogoratu egunerokotasunean mugikorrak bere lekua hartu behar duela, baina beste ekintzei lekua kendu gabe, eta orain arteko mugikorrik gabeko ekintzetan ezarri gabe.
3. Taberna nahiz jatetxeetan, geroz eta gehiago, mugikorren kaxa erabiltzen da, tabernan sartzean mugikorra kaxan sartu eta ateratzean jasotzeko. Horrelako ekintza gehiago egin beharko genituzke gure egunerokotasunean, familian eta lagun artean…
4. Noizean behin oparitu iezaizkiozu zure buruari pare bat egun mugikorrik gabe.

BIBLIOGRAFIA

http://www.atresplayer.com/television/programas/salvados/temporada-12/capitulo-11-Conectados_2017022400581.html